Aktualności


Aktualności

Perły z lamusa: "Grease" Frank Vali

Utwór otwierający ekranizację brodwayowskiego musicalu osiągnął pierwsze miejsce na liście Billboardu i był drugą piosenką Franka Valiego, która sięgnęła szczytów list przebojów. O ile każdy potrafi z pamięci zanucić choć jedną piosenkę z tego filmu, to nie każdy pamięta tytułową kompozycję – Grease.

O co chodzi z tym smarem?

Zanim opowiemy o piosence, przybliżymy genezę tytułu musicalu, filmu i samego utworu. Grease <ang. smar, wazelina> jest nawiązaniem do powstałej na początku lat 50. XX wieku w USA subkultury młodzieżowej. Jej nazwa, greasers, pochodzi właśnie od grease  i odnosi się do typowej fryzury – zaczesanych do tyłu włosów na pomadę lub brylantynę (tzw. kaczy kuper ang. duck tail). Dokładnie takiej, jaka w filmie mają członkowie gangu T-birds.

Musical

Grease został po raz pierwszy wystawiony w klubie nocnym Kingston Mines w Chicago w roku 1971. Oryginalna, agresywna i bezczelna inkarnacja spektaklu z 1971 roku została wyreżyserowana przez Guya Barile'a. Przedstawienie kładło o wiele większy nacisk na problemy społeczne, takie jak ciąża nastolatków, presja rówieśników i przemoc gangów, a jego tematy obejmowały miłość, przyjaźń, bunt nastolatków, eksplorację seksualną w okresie dojrzewania oraz, do pewnego stopnia, świadomość klasową / konflikt klasowy. W późniejszych wersjach wspomniane problemy zostały mocno rozwodnione.

Swego rodzaju ciekawostką jest, że w pierwotnym scenariuszu występowały postacie pochodzenia polsko-amerykańskiego, których w późniejszych wersjach zabrakło. Wersja z 1971 była osadzona w realiach chicagowskich i zgodnie z nimi, trudno przedstawić młodzież z klasy pracującej miasta wiatrów, nie wspominając o polonusach.

W krótkim czasie Grease trafił na Broadway i był tam grany od 1972 do 1980, stając się najdłużej wystawianym bez przerwy musicalem z wynikiem 3388 przedstawień. Rekord ten utrzymał się przez kolejne trzy lata, aczkolwiek Grease nadal jest jednym z najchętniej wystawianych musicali na światowych deskach teatralnych.

Film

W 1978 roku na Broadwayu wciąż można było obejrzeć przedstawienie Grease, gdy do kin wszedł film pod tym samym tytułem, z opromienionym sukcesem Gorączki sobotniej nocy Johnem Travoltą w roli głównej męskiej i Olivią Newton-John w roli żeńskiej. Film na rynku amerykańskim zarobił w pierwszy weekend prawie 3 miliony dolarów, a do tej pory zysk ogólnoświatowy zamyka się w kwocie 394 milionów dolarów. Był to najbardziej zyskowny film 1979 roku oraz trzeci w historii - za Szczękami i Gwiezdnymi wojnami. Stał się także najlepiej zarabiającym musicalem wszechczasów.

Kiedy Olivia Newton-John została obsadzona jako Sandy, tło społeczne jej postaci musiało zostać zmienione, aby dostosować je do tła społecznego aktorki. W oryginalnym musicalu na Broadwayu Sandy była amerykańską dziewczyną, a jej nazwisko brzmiało Dumbrowski. W wersji filmowej stała się Sandy Olsson z Australii. John Farrar, napisał z tego powodu dwie nowe piosenki do filmu, podczas gdy utwory z broadwayowskiego musicalu zostały usunięte.

Piosenka „Hopelessly Devoted to You” została napisana i nagrana po zakończeniu zdjęć. Producenci czuli, że potrzebują ballady i Olivia Newton-John wróciła, by dokręcić ten utwór - piosenka ta otrzymała nominację do Oscara.

Utwór tytułowy

Grease był jedną z czterech piosenek w filmie, które nie były częścią oryginalnego musicalu. Reżyser Randal Kleiser nienawidził piosenki otwierającej. Czuł, że tekst jest zbyt mroczny i cyniczny w zestawieniu z lekkim i zabawnym filmem, który stworzył. Jednak Barry Gibb i The Bee Gees po sukcesie Gorączki sobotniej nocy mieli większą siłę przebicia u producentów niż początkujący reżyser.

Był to drugi hit Valliego w Stanach Zjednoczonych jako artysty solowego. Trzy lata wcześniej trafił na pierwsze piosenką My Eyes Adored You, a jeszcze wcześniej pięć razy znalazł się na szczycie listy przebojów jako członek zespołu The Four Seasons.

Czujne ucho natychmiast wychwyci, że piosenka Grease, choć jest z filmu o latach 50., dźwiękowo pasuje do lat 70. i brzmi podejrzanie podobnie do The Bee Gees. Nic dziwnego, utwór został napisany i wyprodukowany przez Barry'ego Gibba z The Bee Gees specjalnie na potrzeby filmu. Barry udzielał się również w chórkach. 

Dlaczego to właśnie Frank Vali zaśpiewał w Grease, a nie bracia Gibb? Głosy The Bee Gees były nierozerwalnie złączone z Gorączką sobotniej nocy, a producent filmowy Robert Stigwood chciał, żeby Grease miał własną tożsamość. Wybór padł na Frankiego Valliego, który potrafił śpiewać w podobnym wysokim zakresie wokalnym jak Barry Gibb.

Wejście sekcji dętej na początku utworu powoduje, że rozpoznaje się ten utwór natychmiastowo. W opinii wielu to najlepszy utwór z tego soundtracku, może dlatego, że jest utrzymany w zupełnie innej stylistyce. Piosenka Frankie Valli to zmysłowy utwór dyskotekowy z funkującym basem. Gitara pracuje elegancko i w stylu braci Gibb, którzy, co tu ukrywać, byli znakomitymi kompozytorami. Grease jest piosenką nieco zapomnianą, ale warto poświęcić chwilę czasu, żeby jej posłuchać. Tradycyjnie zapraszamy na odsłuchy do naszych salonów.  

 

 

Tylko zarejestrowani klienci mogą pisać komentarze. Proszę, zalogować się lub zarejestrować

Przewodniki

Chcesz skompletować swój pierwszy zestaw audio?
Chciałbyś pogłębić swoją wiedzę? Zapraszamy do
zapoznania się z naszymi przewodnikami.

Kategorie produktów


Salony sprzedaży


Białystok
  • Apartamenty Jagiellońskie
    ul. Jurowiecka 19 lok. U3/U4
  • 85 722 29 02, 519 073 470
Bydgoszcz
Katowice
Kielce
Kraków
Lublin
Łódź
Poznań (Woźna)
Poznań (Posnania)
Sopot
Szczecin
Warszawa (Andersa)
Warszawa (Naruszewicza)
Warszawa (Nowogrodzka)
Wrocław