Aktualności


Aktualności

Akustyka pomieszczenia odsłuchowego

6 ocen

 

Pomieszczenie, w którym odtwarzana jest muzyka, ma zasadniczy wpływ na jakość dźwięku. W rzeczywistości powinno być traktowane jako kolejny element toru elektroakustycznego, ponieważ każdy pokój narzuca własny charakter. Nawet najlepszy system może dać z siebie tylko tyle, na ile pozwoli mu środowisko akustyczne. „Słabe” pomieszczenie może zniweczyć wkład finansowy włożony w zakup nawet bardzo drogiego zestawu, zaś dobre pomoże „wycisnąć” znacznie więcej, nawet z urządzeń klasy ekonomicznej.

Na szczęście łatwo można poprawić wiele mankamentów, za pomocą kilku prostych zabiegów. Zakres ich działania jest szeroki: od prostego przestawiania zestawów głośnikowych (czasem o kilka centymetrów) do pełnej adaptacji pokoju odsłuchowego. Zbudowanie specjalnego pomieszczenia dla wielu osób jest nierealne, w związku z czym większość wysiłków ograniczy się do zastosowania niedrogich, acz skutecznych środków zaradczych.

Ustawienie głośników

Problemem o największym znaczeniu jest nieodpowiednie ustawienie kolumn. Znalezienie prawidłowego rozmieszczenia warunkuje wszystkie kroki prowadzące do osiągnięcia dobrego dźwięku. Nie trzeba chyba przekonywać, że umiejscowienie zestawów głośnikowych wpływa na równowagę tonalną, ilość i jakość basu, szerokość i głębokość sceny dźwiękowej, czystość średnicy, artykulację, obrazowanie itd. Warto temu poświęcić kilka godzin, może nawet i dni. Często się zdarza, że bez ponoszenia dodatkowych kosztów system ożywa wskutek takich właśnie eksperymentów.

Dlaczego tak się dzieje? Aby to w pełni zrozumieć, warto przypomnieć sobie na czym polega stereofonia. Wykorzystuje ona naturalną zdolność ucha ludzkiego do detekcji natężenia dźwięku i różnic fazy. Jeśli jedna kolumna gra głośniej, to słuchacz rejestruje przesunięcie sceny dźwiękowej w kierunku tej właśnie kolumny. Podobnie jest, jeśli jeden z głośników znajduje się bliżej słuchacza niż drugi – również wtedy usłyszymy asymetrię obrazu dźwiękowego.

W tym miejscu można się pokusić o zdefiniowanie najważniejszych czynników:

  1. Odległość pomiędzy zestawami głośnikowymi i między nimi a słuchaczem mają kluczowe znaczenie. Słuchacz i głośniki powinny tworzyć trójkąt równoramienny. Bez spełnienia tego podstawowego warunku, trudno jest mówić o scenie dźwiękowej; 
  1. Zbliżenie głośników do ścian wpływa na ilość basu. Im bliżej ścian i narożników, tym jest on potężniejszy; 
  1. Usytuowanie zestawów głośnikowych i słuchacza wpływa na słyszalność częstotliwości rezonansowych (tzw. modów) pomieszczenia. W sytuacji, gdy te częstotliwości są słabiej odczuwalne, można odnieść wrażenie, że średnica jest czystsza; 
  1. Wysuwając głośniki ku środkowi pomieszczenia, poprawiamy subiektywny odbiór sceny dźwiękowej, szczególnie zaś jej głębokości; 
  1. Fizyczna wysokość, na której dokonuje się odsłuchu wpływa na równowagę brzmieniową; 
  1. Kąt dogięcia zestawów w stronę punktu odsłuchowego wpływa na równowagę tonalną, szczególnie zawartość sopranów, szerokość i głębię sceny oraz na precyzję ogniskowania źródeł pozornych; 
  1. Stabilność ustawienia zestawów na podłodze lub na podstawce decyduje o jakości odtwarzania basu i ogniskowaniu źródeł pozornych; 

Istotną rolę odgrywa też charakter samego pomieszczenia:

Pomieszczenie nie wytłumione:

  • Małe pochłanianie dźwięków,
  • Liczne rezonanse pasożytnicze,
  • Duży czas pogłosu, mała czystość szybkich pasaży muzycznych,
  • Większa głośność subiektywna i obiektywna w porównaniu z pomieszczeniem wytłumionym o identycznym źródle dźwięku,
  • Iluzja dużych rozmiarów pokoju (mały pokój z silnie odbijającymi ścianami stwarza psychoakustyczne wrażenie obszerności),
  • Pogorszona zdolność lokalizacji źródeł dźwięków w obrazie stereofonicznym, pogorszenie brzmienia audycji szczególnie w zakresie niskich tonów, dźwięk rozproszony;

 Pomieszczenie wytłumione:

 Duże pochłanianie dźwięków,

  • Brak rezonansów,
  • Dźwięki brzmią miękko i głucho,
  • Oceniając na podstawie sygnału dźwiękowego rozmiary pomieszczenia odnosi się wrażenie, że jest ono mniejsze niż w rzeczywistości (brak odbić),
  • Duża zdolność lokalizacji źródeł dźwięków.

 Które zatem wybrać? Każde z nich z wielu względów nie nadaje się do słuchania muzyki wysokiej jakości, bez wniesienia pewnych zmian. Najlepiej zaadaptować pomieszczenie w jeden ze sposobów:

 Dwa sposoby organizacji akustycznej

1. Część pomieszczenia, w której ustawione są głośniki powinna być dobrze wytłumiona, zaś akustyka pozostałej części raczej żywa;

2. Drugie ustawienie jest odwrotne;

Mimo że pierwszy wariant w większości przypadków zapewnia bardzo dobre rezultaty, to w niektórych sytuacjach lepsze wyniki osiąga się, stosując drugie ustawienie. Nie należy popadać w skrajności. Zbytnie wytłumienie okolic głośników ogranicza swobodę dźwięku. Brzmienie staje się wtedy zbyt głuche. Odwrotna sytuacja: duża liczba odbić w okolicach zestawów głośnikowych przy wydatnym wytłumieniu tylnej części pokoju sztucznie spotęguje wrażenie przestrzenności. Natomiast należy zadbać o to, aby bezpośrednie otoczenie słuchacza charakteryzowało się względnie małym pogłosem.

Rozchodzenie się dźwięku

W każdym zamkniętym pomieszczeniu tworzą się stany dźwiękowe nie zmieniające się pod wpływem warunków przestrzennych. Stany powyższe charakteryzują się zakresami niskiego i wysokiego ciśnienia akustycznego. Zjawisko to może prowadzić np. do uwypuklenia basów w sytuacji, gdy głośniki stoją przy ścianie. Występują one przy określonych częstotliwościach tzw. rezonansowych lub modach pomieszczenia (falach stojących). Ich wartości można obliczyć niezależnie od innych parametrów. Także proporcje pomieszczenia warunkują występowanie poszczególnych modów.

Łatwo można ustalić, czy dany pokój odsłuchowy charakteryzuje się w zakresie basów korzystnymi czy też problematycznymi właściwościami akustycznymi. W zakresie sopranów i średnicy sprawa jest bardziej skomplikowana. Przedmioty wyposażenia wnętrza odgrywają tutaj istotną rolę. Na akustykę wpływają takie czynniki, jak przede wszystkim; wykładziny ścienne i podłogowe, przedmioty powszechnego użytku (meble i wyposażenie pokoju), dekoracje okna (zasłony, firanki, rośliny ustawione na parapecie). We wszystkich rozważaniach zawsze należy uwzględniać fakt obecności osób w pomieszczeniu.

biełyjstok

Dalszą istotna kwestią  jest czas pogłosu, który wynika z własności absorpcyjnych poszczególnych przedmiotów czy płaszczyzn. Można go łatwo obliczyć, dodając kolejno poszczególne wartości. Urządzenie pokoju decyduje więc w zasadniczy sposób o jakości uzyskanego dźwięku. Dopiero po opanowaniu tych wszystkich spraw możemy przystąpić do optymalnego ustawienia głośników i ewentualnej korekty w torze elektroakustycznym.

Jak ustawić głośniki w pomieszczeniu, w którym będziemy słuchać nagrań?

Bez dokładnego ustawienia głośników nie może być mowy o wiernym odtwarzaniu muzyki. Z drugiej zaś strony, wiele osób ustawia kolumny niestarannie, często podświadomie godząc się na kompromisy.

Należy więc zadbać o kilka fundamentalnych spraw, takich jak:

  • Symetria
  • Właściwa szerokość bazy stereo
  • Odpowieni kąt dogięcia kolumn
  • Odległość od ścian
  • Wysokość na jakiej ustawione są głośniki

1. SYMETRIA

Aby możliwe było precyzyjne odtworzenie efektów stereofonicznych, zgodne z zamiarami realizatora nagrania, konieczne jest więc symetryczne ustawienie głośników względem miejsca odsłuchu. Obydwie kolumny powinny znajdować się w identycznych odległościach od słuchacza, z dokładnością do pojedynczych centymetrów. Precyzja w tym wypadku naprawdę się opłaca – w tym celu warto posłużyć się taśmą mierniczą. Co ciekawe, w dobrze przygotowanym pomieszczeniu odsłuchowym nietrudno jest usłyszeć przesunięcie środka sceny dźwiękowej, spowodowane o 4-5 cm oddaleniem głośników od słuchacza.

Efekt ten jest jeszcze łatwiejszy do usłyszenia w pomieszczeniach silnie lub średnio wytłumionych. Pokoje o słabo kontrolowanej akustyce, tj. o dużym czasie pogłosu, w którym występują silne wczesne odbicia od ścian bocznych, słabiej eksponują omawiany efekt. W takich warunkach odsłuchowych nie może być mowy o dokładnej reprodukcji efektów przestrzennych, nagranych na płycie. Miarą symetrii ustawienia głośników jest test nagrania lub szumu monofonicznego. Jeśli zestawy głośnikowe pracują w zgodnej fazie, to dźwięk powinien być lokalizowany w wąskim obszarze, dokładnie w środku pomiędzy kolumnami. Im obszar ten jest mniejszy (wpływ na to ma wytłumienie ścian, sufitu oraz odległość głośników od tychże płaszczyzn), tym lepiej.

Symetria w ustawieniu głośników to nie tylko ich równe oddalenie od słuchacza, ale również równe wysokości ustawienia głośników, kąta ich dogięcia (skręcenia) w kierunku słuchacza oraz równe odległości od ścian bocznych. W wielu sytuacjach nie jest możliwe ustawienie głośników dokładnie symetrycznie względem ścian bocznych, ale jest to dopuszczalny kompromis, o ile tylko wprowadzona asymetria ta nie jest drastyczna (np. bardzo duże różnice odległości: od ściany lewej wynosi 0,5 m, a do prawej – 1,5 m).

2. SZEROKOŚĆ BAZY STEREO

Pod względem geometrycznym, zespoły głośnikowe wraz ze słuchaczem stanowią trzy wierzchołki trójkąta. Jeden z boków – odległość między kolumnami – jest tzw. bazą. Szerokość tej bazy powinna  być równa lub nieco mniejsza niż odległość miejsca, w którym siedzi słuchacz do głośników. Przyjmuje się, że kąt, którego wierzchołek pokrywa się z miejscem odsłuchu, powinien być zawarty w przedziale 45-60 stopni. Oznacza to, że odległość słuchacza od każdego z głośników jest równa bądź większa niż szerokość bazy. W praktyce, posługiwanie się tą odległością jest mniej wygodne niż odległością słuchacza od bazy.

Ogólny związek między odległością miejsca odsłuchowego (d) od szerokości bazy stereofonicznej (B),  można zapisać jako:

0,866 * B < d < 1,207 * B

Te dziwne współczynniki wynikają z zależności trygonometrycznych dla kątów 45 i 60 stopni.

Na przykład, dla typowej szerokości bazy B = 2,5 m, optymalna odległość punktu odsłuchowego wynosi 2,16-3,02 m. Oczywiście, od zasady tej są wyjątki. Zestawy głośnikowe elektro- lub magnetostatyczne (panele) zwykle preferują ustawienia węższe, to znaczy takie, w których zestawy są rozstawione względem słuchacza w kącie mniejszym niż 45 stopni (oznacza to, że odległość d w naszym przykładzie wynosiłaby więcej niż 3,02 m). Jednak dla większości konwencjonalnych zestawów głośnikowych warto przestrzegać podanej zależności. Z wielu doświadczeń wynika, że zbyt wąskie ustawienie głośników jest często stosowane przez audiofilów. Najczęściej prowadzi to do nienaturalnego ściśnięcia sceny dźwiękowej, osłabienia separacji źródeł dźwięków oraz do ogólnego zmniejszenia realizmu przestrzennego. Ponadto, znacznie trudniej jest wówczas uzyskać realistyczną głębię obrazu stereo.

Wąskie ustawienie kolumn wiąże się bowiem ze wzrostem udziału dźwięków odbitych w polu akustycznym słuchacza (w miejscu, gdzie siedzi) w stosunku do fali dźwiękowej bezpośredniej. Z kolei zbyt szerokie rozstawienie kolumn lub też zbyt bliskie położenie punktu odsłuchowego względem kolumn najczęściej jest przyczyną problemów z właściwym ogniskowaniem instrumentów, powstawaniem  dziury na środku sceny, jak również osłabieniem spójności dźwięku. Można przyjąć, że dla uzyskania optymalnej stereofonii szerokość bazy (B) powinna zawierać się w przedziale 2-3,5 m. W przypadku bardzo dużych kolumn wielodrożnych, w których odległości pomiędzy przetwornikami są znaczne, podana górna granica może się okazać niewystarczająca dla osiągnięcia satysfakcjonującej integracji poszczególnych przetworników.

 3. KĄT SKRĘCENIA KOLUMN

Czasem potocznie określany jako dogięcie kolumn, jest bardzo istotnym parametrem warunkującym charakter i precyzję stereofonii, jak również równowagę tonalną (barwę). W dużej mierze jest to kwestia indywidualnych preferencji słuchacza, czy osie kolumn zostaną nakierowane na, przed, czy za miejsce odsłuchu. Istnieją jednak istotne zależności, określające, jakiego rodzaju dźwięk otrzymamy w każdej z wymienionych sytuacji.

Skręcenie kolumn w kierunku miejsca odsłuchowego generalnie poprawia ogniskowanie źródeł pozornych i głębię sceny dźwiękowej. Czasem odbywa się to jednak kosztem słabszego oderwania dźwięku od kolumn i szerokości sceny. Zwykle trzeba więc osiągnąć kompromis pomiędzy precyzją ogniskowania i głębią sceny oraz swobodniejszą projekcją sceny, mniej przywiązaną do samych głośników. Warto też mieć na uwadze, że w przypadku większości zestawów głośnikowych skręcenie kolumn do środka zapewnia lepszą równowagę wyższych rejestrów.

Charakterystyki częstotliwościowe zestawów głośnikowych są bardziej płaskie na osi głównej niż poza nią, a ponadto większy kąt skręcenia kolumn minimalizuje natężenie odbić od ścian bocznych, a tym samym ich udział w polu akustycznym. Inaczej mówiąc, staje się ono bardziej bezpośrednie niż dyfuzyjne. Optymalny kąt skręcenia kolumn jest również uzależniony od akustyki pokoju, a w szczególności od średniego współczynnika pochłaniana ścian bocznych oraz ich odległości od kolumn oraz od charakterystyki zestawów głośnikowych.

Gdy głośniki znajdują w polu swobodnym

Jeśli pokój jest duży i kolumny mogą być ustawione z dala od ścian, to mamy do czynienia z sytuacją, w której zarówno silne dogięcie osi kolumn do środka, jak i ustawienie niemal na wprost są poprawne i mogą dać dobry efekt brzmieniowy. Jeszcze większą elastyczność ustawienia zyskujemy, jeśli na ścianach bocznych znajdują się elementy tłumiące lub rozpraszające. Wówczas energia pierwszych odbić jest tłumiona (rozpraszana) i tylko w niewielkiej części dociera do uszu słuchacza.

Gdy głośniki znajdują się blisko ścian bocznych

Ta sytuacja odpowiada realiom większości pomieszczeń odsłuchowych, którymi najczęściej są pokoje codziennego użytku. W takim przypadku dogięcie osi kolumn do środka zmniejsza poziom wczesnych odbić fal dźwiękowych i z tego względu lepsze efekty zapewni zazwyczaj silne skręcenie głośników do wewnątrz (kąt 15-20 stopni lub większy). Z całą pewnością nie jest dobrym pomysłem ustawienie głośników na wprost (zerowy kąt skręcenia), gdy stoją one pół metra od ścian bocznych.

4. ODLEGŁOŚĆ OD ŚCIAN

Z reguły ustawienie kolumn w jak największej odległości od ścian bocznych i tylnej (za kolumnami) sprzyja uzyskiwaniu lepszej przestrzenności dźwięku, swobodniejszej stereofonii. Dźwięk staje się lepiej oderwany od głośników niż w przypadku ustawienia w pobliżu ścian. Oddalenie kolumn od ściany tylnej generalnie powiększa głębię sceny dźwiękowej, o efektach dalszego ustawienia od ścian bocznych pisaliśmy w poprzednim akapicie. Drugim pozytywnym skutkiem oddalenia kolumn od ścian (w szczególności tylnej) jest zmniejszenie podbarwień niskich tonów. Reguła ta nie jest jednak ścisła, o czym będzie mowa w dalszej części tego tekstu. Trzeba mieć też na uwadze to, że wraz z poprawą jakości basu (w wyniku odsuwania kolumn od ściany) zmniejsza się jego natężenie, co w pewnym momencie może zakłócić równowagę tonalną systemu. Uwarunkowanie to dotyczy szczególnie małych kolumn podstawkowych, często wymagających wspomagania ze strony pomieszczenia.

Warto pamiętać, że kolumny duże generalnie wymagają większego oddalenia od ścian niż zestawy małe. Jako punkt wyjścia można przyjąć odległość 60-70 cm od ściany bocznej (liczoną od osi głośnika wysokotonowego) i 30 cm od ściany tylnej (liczoną od tylnej ścianki kolumn) dla zestawów głośnikowych o typowych gabarytach. Większość z nich brzmi wyraźnie gorzej, jeśli odległości od ścian są mniejsze, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z basrefleksem na tylnej ściance obudów. Wbrew temu, co powszechnie się sądzi, większość kolumn tego typu nie są jednak istotnie bardziej kłopotliwe w ustawieniu niż konstrukcje wentylowane do przodu. Kolumny z basrefleksem umieszczonym z tyłu nie powinny stać pod samą ścianą, tak aby przepływ powietrza przez tunel rezonansowy nie był zakłócany. Dokładna odległość od ściany tylnej może być określona wyłącznie w drodze eksperymentów odsłuchowych, a zalecenia w rodzaju „te kolumny powinny stać minimum 60 cm od ściany” należy traktować z dystansem, gdyż każde pomieszczenie jest inne.

5. WYSOKOŚĆ USTAWIENIA GŁOŚNIKÓW (PUNKTU ODSŁUCHU)

To zagadnienie dotyczy przede wszystkim posiadaczy kolumn podstawkowych. Znana jest dość popularna zasada mówiąca, że uszy słuchacza oraz oś akustyczna zestawów głośnikowych (zwykle jest to wysokość, na której znajduje się głośnik wysokotonowy) powinny znajdować się na tym samym poziomie. Różnice rzędu 10-20 cm przy odległości słuchacza od bazy 2,5 m nie są znaczące i w tych granicach zwykle można (a nawet należy) swobodnie eksperymentować. Problem właściwej wysokości odsłuchu pojawia się niekiedy również w odniesieniu do małych zestawów wolnostojących. Coraz częściej spotyka się konstrukcje podłogowe o wysokości 85 cm lub nawet mniej, co oznacza, że oś akustyczna takich zestawów znajduje się ok. 70 cm nad podłogą. Niestety, nie zawsze producenci głośników uwzględniają problem wysokości miejsca odsłuchowego, szczególnie w przypadku osób wysokich. Warto wtedy pomyśleć o wykonaniu 10-20-cm cokołów pod zestawy głośnikowe, które sprawią, że scena dźwiękowa podniesie się przynajmniej na wysokość głowy, a równowaga tonalna zbliży się do neutralnej. Dodatkową zaletą takiego rozwiązania jest zwiększenie odległości głośnika basowego od podłogi, co w wielu wypadkach poprawi reprodukcję niskiego zakresu.

Niskie tony a zjawiska przestrzenne

Równie ważnym, a przy tym w wielu przypadkach bardziej kłopotliwym problemem jest uzyskanie równomiernego, dobrze zdefiniowanego basu. W praktyce bardzo częstoy nie jest możliwe równoczesne zoptymalizowanie ustawienia głośników pod kątem uzyskania dobrego basu i realistycznej przestrzeni.

W takich przypadkach należy wyszukać, w drodze eksperymentów odsłuchowych, dwóch optymalnych ustawień głośników: jednego – pod kątem basu, drugiego – pod kątem najlepszej stereofonii. W większości pomieszczeń odsłuchowych, których rozmiary są niewielkie, a możliwe obszary ustawienia głośników ograniczone np. rozmieszczeniem mebli, obydwa ustawienia nie będą od siebie zbyt odległe. Stosując proste uśrednienie obydwu położeń głośników, prędzej czy później uzyskamy satysfakcjonujący kompromis. Trzeba tylko wykazać się cierpliwością i nie zakładać na wstępie, że cała sztuka uda się nam w krótkiego czasu np. w ciągu jednego popołudnia. Zwykle zajmie to zdecydowanie więcej czasu - kilka dni, tydzień, a czasem nawet miesiąc.

Aby skrócić ten czas do minimum, warto wprowadzić ścisłą dyscyplinę odsłuchów. Trudno jest podać jeden, uniwersalny schemat postępowania, gdyż każdy ma inną wrażliwość uszu i koncentrację. Niemniej jednak warto zastosować się do następujących zasad:

Podczas odsłuchów należy być całkowicie wypoczętym, a one same nie powinny trwać zbyt długo (jedna sesja nie dłużej niż 40-60 minut). Trzeba pamiętać, że słuch ma tendencję do adaptacji i po pewnym czasie niedoskonałości brzmienia zaczynają być traktowane jako norma.

Należy wybrać dwa, trzy nagrania, będące testem reprodukcji basu, i tyle samo nagrań testujących stereofonię/ przestrzenność. Testy jednego i drugiego ustawienia rozdzielić w czasie – nie przeprowadzać ich na przemian lub równocześnie. Wśród nagrań do testu basu powinny znaleźć się utwory zróżnicowane pod względem ilości i zakresu pasma odtwarzanych instrumentów (kontrabas, gitara basowa, gitara akustyczna, bębny, dźwięki elektroniczne itp.). Wśród nagrań do testowania stereofonii warto wybrać utwory orkiestrowe lub chóralne o wysokiej jakości nagrania oraz mniejsze składy z wyraźnym wokalem, różniące się sposobem nagrania (bliskie i dalekie ustawienie mikrofonów).

Należy posłużyć się płytą testową, zawierającą sygnały niskoczęstotliwościowe (częstotliwości pojedyncze oraz sinusoida płynnie przestrajana), do ustalenia głównych rezonansów pomieszczenia. Nie chodzi tu o dokładny pomiar częstotliwości, tylko o stwierdzenie skali występujących podbić i dziur w paśmie akustycznym.

Zaawansowani użytkownicy mogą sięgnąć po specjalistyczny miernik SPL (poziomu ciśnienia akustycznego). Powinien mieć on możliwość odczytu ważonego C typu slow (wolnego) i skalę decybelową  z podziałką 1-2 dB.

USTAWIENIE DIAGONALNE

Pokoje o regularnym, prostopadłościennym kształcie są najmniej korzystne pod względem rozkładu modów własnych. Szczególnie krytyczne warunki stwarzają pokoje zbudowane na planie kwadratu lub zbliżonym do kwadratu. W pomieszczeniach takich duży sens ma diagonalne ustawienie kolumn. Jako oś symetrii ustawienia traktujemy przekątną podłogi. Kolumny znajdują się dzięki temu w dużej odległości od narożników. W większości sytuacji, ustawienie diagonalne zapewni bardziej równomierne odtwarzanie basu, mniejszy poziom  podbarwień rezonansowych, bez uszczerbku dla jakości sceny dźwiękowej.

WSPOMAGANIE BASU PRZEZ POKÓJ

Wśród audiofilów panuje rozpowszechnione przekonanie, że im dalej kolumny ustawimy od ścian, tym lepsza jest reprodukcja basu. Twierdzenie to ma jednak ograniczone zastosowanie w praktyce. Jest bowiem prawdziwe tylko dla dość wąskiego obszaru (pasa) w pobliżu ścian. Obowiązuje zatem tylko dla pomieszczeń małych.

Z teorii akustyki wiemy, że źródło promieniowania o charakterystyce dookólnej, umieszczone przy nieskończonej płaszczyźnie ograniczającej, zwiększa natężenie promieniowanego dźwięku o 3 dB, czyli dwukrotnie, ponieważ fala dźwiękowa jest emitowana nie w pełnym kącie bryłowym (4Π), ale tylko w kącie 2Π. Ograniczenie źródła dźwięku drugą płaszczyzną prostopadłą do pierwszej powoduje kolejne zawężenie (2-krotne) kąta emisji fal dźwiękowych, a zatem wzrost głośności o kolejne 3 dB. Ograniczenie źródła dźwięku trzema prostopadłościennymi płaszczyznami (czyli ustawienie go w narożniku pomiędzy podłogą a ścianami bocznymi) spowoduje podbicie poziomu głośności o 3+3+3=9 dB. Dla konwencjonalnych kolumn głośnikowych (nie dipoli) przybliżenie takie jest dopuszczalne, gdyż niskie tony są odtwarzanie niekierunkowo. Co z tego wynika? Ustawienie zespołów głośnikowych względem ścian, podłogi czy narożników pomieszczenie ma niebagatelny wpływ na poziom niskich tonów. Co więcej na ilość i ich charakter mają wpływ nie tylko poszczególne odległości, ale również wzajemne relacje tych odległości (powinny być one możliwie najbardziej różne), a także szerokość rozstawienia głośników, czyli bazy stereo.

Komentarze (2)  /  Ocena: 4.8/5 (6 ocen)

  • Makownik6437.120.156.1322019-04-18 09:32:59
    O właśnie, sam się zastanawiałem nad odpowiednią akustyką do mojego domu, dzięki! Odpowiedz
  • Pola5.253.206.542019-05-23 13:05:25
    o rany Teraz będę musiała chyba wszystko w salonie poprzestawiać... ;) Odpowiedz
Tylko zarejestrowani klienci mogą pisać komentarze. Proszę, zalogować się lub zarejestrować

Przewodniki

Chcesz skompletować swój pierwszy zestaw audio?
Chciałbyś pogłębić swoją wiedzę? Zapraszamy do
zapoznania się z naszymi przewodnikami.

Kategorie produktów


Salony sprzedaży


Białystok
  • Apartamenty Jagiellońskie
    ul. Jurowiecka 19 lok. U3/U4
  • 85 722 29 02, 519 073 470
Bydgoszcz
Katowice
Kielce
Kraków
Lublin
Łódź
Poznań (Woźna)
Poznań (Posnania)
Sopot
Szczecin
Warszawa (Andersa)
Warszawa (Marki)
Warszawa (Naruszewicza)
Warszawa (Nowogrodzka)
Wrocław